De Schildkaart begrijpen

Structuur van de Schildkaart

De Schildkaart bestaat uit 14 geldige posities voor figuren (hoewel sommige tradities 16 posities tellen om een herhaalde kruislingse analyse mogelijk te maken) georganiseerd in de vorm van een schild of piramide. Aan de top staan de Vier Moeders, gevolgd door de Vier Dochters, daarna de twee Neven/Nichten, de Rechtergetuige, de Linkergetuige, de Rechter en ten slotte de Verzoener aan de basis.

De afleidingsregel blijft uniform — 'paarsgewijs optellen': de overeenkomstige regels van twee figuren worden met elkaar vergeleken. Als ze identiek zijn (beide één punt of beide dubbele punten), resulteert dit in een actieve regel (één punt); als ze verschillen, resulteert dit in een passieve regel (dubbele punten). Zo wordt een nieuwe figuur gegenereerd.

De Vier Moeders (Mothers)

De Vier Moeders zijn de 'zaden' van de hele kaart, rechtstreeks gegenereerd uit het willekeurige werpingsproces. De Eerste en de Tweede Moeder worden vaak gezien als de interactie tussen de vragensteller (querent) en de essentie van de vraag zelf, terwijl de Derde en de Vierde Moeder de invloed van de externe omgeving en van andere mensen introduceren.

Kijk bij het analyseren van de Moeders verder dan de gunstigheid van individuele figuren. Observeer of de elementaire en planetaire relaties tussen de vier botsen of harmonieus zijn.

De Vier Dochters (Daughters)

De Vier Dochters worden horizontaal opgebouwd uit de regels van de Vier Moeders: de Eerste Dochter wordt gevormd door de eerste (bovenste) regels van alle vier de Moeders, de Tweede Dochter door de tweede regels, enzovoort. Ze vertegenwoordigen de interne logica en de verborgen lagen van de ontwikkeling van de situatie, en laten vaak zien 'hoe de dingen zich zullen ontvouwen'.

De Neven en Nichten (Nephews)

De Eerste Neef/Nicht wordt gevormd door de combinatie van de Eerste en de Tweede Dochter; de Tweede Neef/Nicht wordt gevormd door de combinatie van de Derde en de Vierde Dochter. Ze fungeren als gesynthetiseerde informatie op een tussenniveau, wat kan worden begrepen als 'twee tussentijdse conclusies die zijn afgeleid uit interne factoren'.

De Getuigen (Witnesses)

De Rechtergetuige is afgeleid van de combinatie van de twee Neven/Nichten; de Linkergetuige is afgeleid van de combinatie van de Eerste en de Tweede Moeder. De Rechtergetuige is traditioneel gekoppeld aan het 'zichtbare resultaat' of externe manifestaties van de situatie; de Linkergetuige weerspiegelt de houding, instelling en middelen van de 'vragensteller zelf'. De vergelijking tussen de twee onthult of de innerlijke staat overeenkomt met de uiterlijke realiteit.

De Rechter (Judge)

Gevormd door de combinatie van de Linkergetuige met de Rechtergetuige, is de Rechter het hart van het oordeel op de Schildkaart. Deze geeft direct antwoord op de vraag 'naar welke kant de weegschaal van de uitslag doorslaat'. Evalueer bij het interpreteren de planetaire en elementaire attributen van de figuur van de Rechter om te bepalen of de algemene tendens wijst na vooruitgang, vertraging, conflict of verzoening.

Als de Rechter gunstig is, maar de Linkergetuige ongunstig, suggereert dit dat een positief resultaat zal worden bereikt ten koste van een zware strijd, en vice versa.

De Verzoener (Reconciler)

De Verzoener wordt berekend door de figuur van de Rechter te combineren met de Eerste Moeder, wat wijst op de uiteindelijke resolutie, de gevolgen of het spoor van de situatie; in sommige tradities wordt dit de 'uitweg' of 'echo' genoemd. Het geeft antwoord op de vraag: 'Welke overblijvende effecten zullen er zijn nadat de zaak is opgelost?'.